5 ขั้นตอน ของความรู้สึกที่เรียกว่า อกหัก

          เวลาที่คนเราอกหัก มีอยู่สองประโยคที่ผู้คนรอบตัวมักจะนำมาพูดเพื่อปลอบใจคนที่อยู่ในสถานการณ์นั้นอยู่เสมอ นั่นก็คือ ‘เวลาจะช่วยเยียวยาบาดแผลทุกชนิดได้’ และ ‘เมื่อประตูบานหนึ่งปิดลง ประตูอีกบานก็จะเปิดรอรับเราอยู่เสมอ’ 

          แต่กว่าจะถึงเวลานั้น ไม่ว่าใครต่างก็รู้สึกว่า เวลาแต่ละเสี้ยววินาที ช่างเนิ่นนาน และผ่านไปยากเย็นเหลือเกิน แต่ก็ขอให้เชื่อเถอะว่า ไม่ว่าจะใช้เวลานานขนาดไหน ทุกสิ่งทุกอย่างจะผ่านไปตามกาลเวลา
กว่าจะผ่านช่วงเวลาที่ความคิดและความรู้สึกตกผลึกมาได้ ยังมีขั้นตอนอีกมากมาย กว่าที่เราจะผ่านจุดนั้น 

          Elisabeth K?bler Ross แพทย์หญิงผู้สนใจประเด็นทางสังคมและจิตวิทยา ได้อธิบายขั้นตอนของความโศกเศร้าที่มักจะเกิดขึ้นระหว่างที่คนเราเกิดความโศกเศร้าจากการสูญเสีย อันเป็นที่รู้จักกันดีในชื่อว่า K?bler-Ross model ประกอบด้วย 5 ขั้นตอน คือ

  1. ปฏิเสธ 

          ตอนนี้คุณยังไม่เชื่อว่าเรื่องราวเหล่านี้ กำลังเกิดขึ้นกับคุณ คุณแยกตัวเองออกมาจากสังคมและเพื่อนฝูง เพราะคุณยังทำใจไม่ได้ วิธีที่จะช่วยให้คุณผ่านขั้นตอนนี้ไปได้ก็คือ อย่ากลัวที่จะขอความช่วยเหลือจากคนอื่น เพราะคนที่รักคุณจริงๆ ทั้งเพื่อนฝูงหรือพ่อแม่ ย่อมจะอยู่เคียงข้างคุณเสมอ

  2. เกรี้ยวกราด 

          คุณคิดว่าคนๆ นั้นกล้าดียังไง ถึงมาทำแบบนี้กับคุณ ตอนนี้คุณอาจจะโกรธทั้งตัวเขาและตัวคุณเองว่า เป็นสาเหตุที่ทำให้ต้องเลิกรากันไป ลองพยายามขจัดอารมณ์โกรธของคุณ ด้วยการเขียนจดหมายถึงเขา แต่ห้ามส่งจดหมายนี้เด็ดขาด หลังจากนั้นลองกลับมาอ่านจดหมายนี้ใหม่ในอีกวันถัดมา แล้วคุณอยากเก็บไว้ หรือจะขยำทิ้งก็ไม่มีใครว่า เขียนไปเรื่อยอารมณ์รุนแรงจะค่อยๆ ลดลงทุกวัน จะเขียนเป็นบันทึกเลยก็ไม่เป็นไร

  3. ลดคุณค่าตัวเอง 

          ในขั้นนี้คุณจะลดคุณค่าตัวเองลงมา โดยบอกเขาว่า จะยอมทำทุกอย่างเพื่อให้เขากลับมา อะไรก็ได้ที่จะทำให้เรากลับไปเป็นเหมือนเดิม หรือคุณอาจจะพยายามทำอะไรแปลกๆ เพื่อให้เขากลับมาจนถึงขั้นขาดสติ เช่น โทรตามตื้อไม่หยุด แม้ว่าเขาจะไม่รับโทรศัพท์คุณเลยก็ตาม

  4. ซึมเศร้า 

          คุณอาจจะยังรู้สึกโกรธ โศกเศร้า รู้สึกผิด ทุกสิ่งทุกอย่างผสมกันอยู่ในตอนนี้ แล้วสิ่งเหล่านั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นอาการซึมเศร้า คุณไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไร เหนื่อยแม้กระทั่งหายใจ เพราะคุณสูญเสียการควบคุมทั้งอารมณ์และร่างกายตนเอง ถ้าคุณอยู่ในระหว่างขั้นตอนนี้นานเกินไป จนเสียงานเสียการ ให้ลองปรึกษาผู้เชี่ยวชาญอย่างจิตแพทย์ดู

  5. ยอมรับ 

          คุณเริ่มเข้าใจถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้น คุณไม่รู้สึกโกรธเกรี้ยว หรือจมอยู่ในความเศร้าเหมือนที่ผ่านมา เวลาที่คิดถึงเขา คุณไม่ได้รู้สึกอารมณ์รุนแรงเหมือนเมื่อก่อน ทั้งในแง่บวกหรือลบ คุณสามารถที่จะกลับมามีชีวิตของคุณได้อีกครั้ง มีสุขภาพกายและใจที่แข็งแรงเหมือนเดิม

          กว่าจะมาถึงขั้นที่ 5 นั้น Emily Battadlia นักเขียนด้านสุขภาพจากเวบไซต์ LifeScript ให้คำแนะนำสำหรับคนที่ยังทำใจไม่ได้สักที หรือกำลังอยู่ในระหว่างช่วงที่ 2 โดยเธออธิบายว่า ในช่วงนี้คุณจะยอมทำทุกอย่างเพื่อรั้งเขาไว้ แม้เพียงช่วงเวลาสั้นๆ คุณอาจจะพยายามทำทุกอย่าง เพื่อติดต่อเขาทั้งโทรศัพท์ อีเมล ไปหาที่บ้าน เฝ้าถึงที่ทำงาน ซึ่ง Emily บอกว่า ห้ามทำเด็ดขาด

           เหตุผลแรก 

          เพราะผู้หญิงส่วนมากมักจะบอกตัวเองว่า แฟนเก่าของพวกเธอยังคงคิดถึงเธออยู่ เหมือนที่เธอยังคงคิดถึงเขาอยู่ แต่ถ้าเขาไม่ได้คิดอย่างคุณล่ะ? คุณคงไม่อยากดูเป็นคนสิ้นหวังและไร้ค่าในเวลาเดียวกัน

           เหตุผลที่สอง 

          ยิ่งคุณติดต่อเขามากเท่าไหร่ คุณยิ่งไม่สามารถจะก้าวผ่านมันไปได้ ขอให้คุณจำเอาไว้ว่า ทุกครั้งที่คุณโทรหาเขา ไปหาเขา เขียนอีเมลหาเขา คุณยิ่งก้าวถอยหลังไปเท่านั้น ถึงแม้ว่าการบังคับตัวเองไม่ให้ติดต่อเขา จะเป็นเรื่องยากเย็นแสนเข็ญ แต่คุณก็ต้องพยายามฝืนความรู้สึกนั้นเอาไว้ ซึ่งหมายความว่า ห้ามมีข้ออ้างว่าจะไปเอาถุงเท้าที่ลืมไว้ที่บ้านเขาข้างหนึ่ง หรือตั้งใจไปงานเลี้ยงที่รู้ว่า เขาจะต้องไปแน่ๆ รวมถึงการโทรหาเขาตอนกลางคืนอันเป็นผลมาจากอารมณ์หงอยถึงขีดสุด ท่องเอาไว้เสมอว่า พรุ่งนี้เป็นวันใหม่ที่จะนำโอกาสและความหวังใหม่มาให้คุณ และถ้าอยากคุยกับใครสักคน ก็ให้โทรหาเพื่อนของคุณแทนและพยายามทำใจให้เร็วที่สุด

          แทนที่จะจมปลักอยู่กับอดีต ก็ลองเอาเวลาที่คุณมีอย่างเหลือเฟือมาเปิดโลกใหม่ให้ตัวเอง ด้วยการทำในสิ่งที่คุณอยากทำในอดีต แต่ไม่เคยมีโอกาสได้ทำเมื่ออยู่กับเขา หรือพบปะสังสรรค์กับผู้คนใหม่ๆ ทั้งหญิงและชาย แต่พยายามอย่าทำอะไรที่คุณและเขาเคยทำด้วยกันในอดีต และเมื่อคุณแน่ใจแล้วว่า คุณไม่ได้รู้สึกอะไรพิเศษกับแฟนเก่าของคุณอีกต่อไป คุณก็สามารถเริ่มต้นความสัมพันธ์ใหม่ได้ เมื่อคุณรู้สึกว่าตัวเองพร้อมแล้ว อย่าปิดกั้นตัวเอง

           จากนั้นเมื่อคุณผ่านความรู้สึกเหล่านั้นไปได้ ให้เอาบทเรียนที่เกิดขึ้นนี้ มาทำความเข้าใจและเรียนรู้มัน ลองอธิบายเหตุผลว่า ทำไมคุณถึงเลิกกัน ลิสต์ออกมาเป็นข้อๆ แล้วดูว่าแต่ละข้อเกิดจากอะไร

          เมื่อคุณได้เรียนรู้ข้อผิดพลาดนั้นแล้ว คุณก็ควรจะบอกตัวเองไม่ให้ทำสิ่งเหล่านั้นอีกในความสัมพันธ์ครั้งใหม่

ฉันไม่เข้าใจเลยว่า. . .
"รัก" ที่เธอพูดมา. . . มีค่าแค่ไหน
เพียงลมปาก หรือ พูดออกมาจากใจ
จริงแท้แค่ไหน. . . ทำไมไม่มาดูแล

ปากนะ “รัก” บอกว่า. . . รัก
แต่การกระทำ ที่ประจักษ์ดูไม่แน่
รักจริงไหม?. . . ทำไมถึงไม่แคร์
ช่วยยืนยัน. . . รักแท้ให้แน่ใจ

เธออย่า. . . เห็นฉันเป็นของตาย
เธอรู้ไหมคำว่า . . . "รัก" . . . มีความหมายมากแค่ไหน
ไม่ใช่บอกว่า. . .  "รัก". . . แล้วทำเงียบหายไป
ภาษากาย กับ ภาษาใจ ต้องไปด้วยกัน 

สงสารคนที่เธอบอกว่า. . . รักบ้าง
อย่าทิ้งขว้าง ให้มันเป็นเพียงความฝัน
ถ้าคิดว่า. . . ใจยังมีรักให้กัน
อย่าทิ้งฉัน. . . ให้ร้องไห้อยู่คนเดียว

รัก"  ต้องการ  "การเอาใจใส่"  ไม่ใช่เพียงคำพูดว่า. . .  "รัก". . .นะจ๊ะ

มีใครบางคนบอกว่า . . .
ในความรัก ของคนสองคน สุดท้ายเวลาที่เลิกกัน
เราจะรู้ว่าใครคือผู้ให้และใครคือผู้รับ

ผู้ให้ คือ คนที่หยิบยื่นความเจ็บปวดให้อีกฝ่าย
จะโดยตั้งใจหรือไม่ก็ตาม แต่เขาได้ให้มันไปแล้ว

ผู้รับ คือ คนที่ยอมรับความเจ็บปวดนั้นมา
โดยที่ไม่อยากได้มันเลยแม้แต่น้อย . . . แต่ก็ต้องรับมัน

ความหมายแบบนี้ ไม่มีใครอยากเป็นผู้รับแน่นอน
และบางคนคงไม่อยากจะเป็นผู้ให้เหมือนกัน . . .
เพราะกลัวว่าสักวันอาจจะเปลี่ยนมาเป็นผู้รับบ้าง

ใครคนนั้นบอกอีกว่า
บางสิ่งที่เขาหยิบยื่นให้ คนรับ . . . เต็มใจรับมันเสียด้วย
บางคนรับมันมา รู้ว่าหนัก วางมันลง เพราะกลัวเหนื่อย
บางคนรับมัน แบกไว้จนหนัก เหนื่อย ถึงวางมันลง
บางคน รู้ว่าหนัก กลับยิ่งแบก รับมันเพิ่ม มันยิ่งหนัก
ก็ยิ่งเหนื่อย แต่ไม่วางมันลง . . .

มันขึ้นอยู่กับว่าคนรับตั้งใจจะเก็บ จะแบกมันไว้กับตัวนานแค่ไหน
ความทุกข์ ความเสียใจ ความผิดหวัง ความเจ็บปวด
เราจะวางมันลง . . .
ครั้งเดียวทีเดียวเลย คงไม่ได้และไม่ง่าย

 . . . แต่เมื่อไร . . .
ที่รู้สึกว่าแบกมันไว้ จนหลังไหล่ลู่ล้า อ่อนแรงไปหมด
ขอแค่ค่อยๆ วางมันลงทีละนิด ทีละนิด
เท่าที่จะวางได้เป็นพอ

. . . . สักวัน . . .
มันจะเบาบาง ผ่อนคลายความหนักหน่วงนั้นเอง
ตามกาลเวลา...แม้อาจจะไม่มีวันหมด เลยก็ตาม

 . . . แต่ยังไง . . .
ก็ดีกว่าที่จะเก็บมันไว้แบบนั้น . . . ตลอดไป

“ความรัก” ของคนเรา ก็มีเท้าเดินเหมือนกัน
เมื่อแรกเริ่ม . . . ความรักก็เดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
เพราะ . . . อยากจะถึงจุดหมายที่หวังไว้

คือ . . . ใครคนหนึ่งที่เรารู้สึกดีๆด้วย
เมื่อสมหวังแล้วความรักก็เดินไปเรื่อยๆ
. . . ไม่ต้องก้าวยาวและเร็ว
. . . เดินไปตามปกติและก้าวต่อไปเรื่อยๆ
. . . ในช่วงนี้ถ้าเดินเร็วไปอาจจะเจอหลุมและสะดุดได้
ก็คงจะต้องเดิน  . . . อย่างระมัดระวัง
. . . และก้าวให้ได้จังหวะ  . . .  ที่เหมาะสม



แต่เมื่อถึงเวลา . . . ที่ความรักผิดหวังหรือจบลง
ความรัก . . . ก็จะเดินช้าลง
บางทีอาจจะช้า . . . ช้าจนเหมือนเราเดินถอยหลัง

เหมือนกับ . . . คนที่หกล้มแล้วขาเจ็บ
จะเดินไม่ถนัดนัก  . . . ต้องรอเวลาเพื่อรักษาให้แผลที่เกิดจากการหกล้มหาย
แล้วค่อยก้าวเดินต่อไป . . . อย่างปกติ

ความรักก็มี step ในการก้าวเดินไปอย่างนี้เรื่อยๆ
ช้าบ้าง  . . . เร็วบ้าง จนกว่าจะถึงวันหนึ่งที่เราได้เจอคนที่ใช่จริงๆ
วันนั้น . . . ความรักคงเดินต่อไปได้เรื่อยๆ

ถึงจะหกล้มบ้าง ตกหลุมบ้าง
แต่ . . . ก็ยังมีคนที่คอยประคอง คอยเดินไปด้วยกัน
ไม่ใช่หกล้มแล้ว . . . ต้องลุกเดินต่อด้วยตัวเองอีกต่อไป

เมื่อความรัก . . . ก้าวเดิน
เราจึงต้องก้าวตาม . . . อย่างระมัดระวัง
จะหกล้มบ้าง จะสะดุดบ้างก็ต้องพยายามลุกขึ้น
. . . และกลับมาเดินต่อไป ให้ได้ . . .

“มิตรภาพ . . .  ความรัก” เลือกอะไรดี?

“มิตรภาพ” กับ “ความรัก”
น้อยคนนัก . . .ที่จะเลือกได้
ถ้าเลือกที่จะรัก  . . .เเล้วมิตรภาพ คงจบลงอย่างง่ายดาย
เพราะเมื่อรักจบไป . . .มิตรภาพ ก็หายไปกับกาลเวลา

บางคน . . .คงเลือก ที่จะเก็บมิตรภาพไว้
เพราะมันเป็นเหมือน . . .ต้นไม้ใหญ่ใบหนา
กว่าจะโตมาได้ . . .ต้องอาศัยความใส่ใจ เเละระยะเวลา
ในขณะที่ความรัก . . .เป็นเพียงภาพมายา
ที่ผ่านเข้ามา . . .ในความทรงจำ

"มิตรภาพ" ก็สำคัญ "ความรัก" ก็ไม่อาจทิ้งได้
อืม . . . เลือกยากจริงๆ . . .
หากเพื่อนๆ จะเลือกสิ่งใดสักอย่าง 
 คิดดีๆ ก่อนที่จะตัดสินใจ นะคะ

ฉันขี้เบื่อไปบ้าง... ฉันขอโทษ
เธออย่าโกรธเพราะฉันเป็นแบบนี้
                    ฉันขี้เบื่อ... แต่ใจรักอยู่ดี                      
แค่ขี้เบื่อบางทีขออภัย

ชอบประชดโดยการพูดเย็นชา
อย่าถือสาคนบ้าบอไม่เอาไหน
ไม่ต้องโกรธแค้นเคืองเรื่องอื่นใด
ไม่มีใครในใจ... นอกจากเธอ

เพียงแค่เบื่อที่ต้องพูดคำซ้ำซาก
มันพูดยากที่จะบอกเธอเสมอ
ถึงขี้เบื่อไปบ้างแต่ “รักเธอ”
แค่ไม่เจอหรือพูดคุยก็เหงาใจ

ความห่างไกล... ทำให้ใจจึงได้คิด
เหมือนสิ่งใดมาสะกิดให้หวั่นไหว
ว่าคิดถึงคนดีที่อยู่ไกล
ที่หัวใจร่ำไห้เมื่อไกลกัน

ความขี้เบื่อในใจเริ่มจางหาย
เพราะหัวใจของเธอที่ให้ฉัน
เริ่มซึมซาบเข้าไปทุกคืนวัน
ที่ห่างกันไปนาน... ใจรู้ตัว